Acai, cudowny owoc z Amazonii

Od kilku dni mamy dostępne już w sprzedaży pierwsze Polskie wydanie długo oczekiwanej książki dr Alexandra G. Schaussa „Acai, cudowny owoc z Amazonii”. Jest to świetnie opracowana publikacja ilustrująca w prosty i zrozumiały sposób dzieje jagody acai jak i opisując jej niezrównane właściwości odżywcze. Dr Schauss obszernie porusza w tej książce także temat antyoksydantów i ich wpływu na ludzki organizm.

Książka powinien przeczytać każdy, kto interesuje się tematyką zdrowego trybu życia i naturalnych metod zapobiegania i walki z chorobami.
Książkę nabyć można na www.acai-sklep.pl

Poniżej umieszczam streszczenie w/w książki.

STRESZCZENIE GŁÓWNYCH PUNKTÓW KSIĄŻKI

W celu streszczenia zawartych w książce informacji, pozwoliłem sobie na zakończenie wymienić jej najważniejsze punkty:
•  Historia spożywania owocu acai przez ludy Amazonii jest długa i sięga czasów prehistorycznych.
•  Typowa palma acai w trakcie całego swego życia wytwarza ponad tonę owoców.
•  Badania przeprowadzone na zlecenie rządu brazylijskiego wykazały, że w rejonach wschodniej
delty Amazonki rośnie ponad siedem i pół tysiąca palm acai. Oznacza to, że jest dość zasobów, by zaspokoić stałe rosnący popyt na ten owoc.
•  Dla ludów żyjących na terenach zalewowych delty Amazonki palma acai jest głównym, obok manioku, źródłem pokarmu i stanowi podstawowe źródło kalorii.
•  W minionym dwustuleciu dzieje zbierania i stosowania acai dokumentowali brytyjscy, portugalscy i amerykańscy botanicy.
•  Mieszkańcy Amazonii łączą acai z innymi pokarmami i spożywają podczas prawie każdego posiłku.
Porcja dzienna świeżego miąższu acai dla wielu z nich wynosi dwa litry.
•  Literatura naukowa nie donosi o występowaniu żadnych poważnych skutków ubocznych spożywania miąższu acai.
•  Wszystkie badania dotyczące acai publikowano w recenzowanych pismach naukowych.
Przytłaczającą większość badań przeprowadzono nad liofilizowanym miąższem acai.
•  Liofilizacja to lepsza metoda konserwacji owoców od suszenia rozpyłowego, suszenia na słońcu i innych metod konserwacji. Pozwala na zachowanie wartości odżywczej, składników fitochemicznych i antyoksydacyjnego potencjału acai.
•  Badania poświęcone składowi odżywczemu i bioaktywności miąższu acai publikowano w znaczących, recenzowanych pismach naukowych, takich jak „Journal of Agricułtural and Food Chemistry”.
•  Wolne rodniki wchodzą w naszych organizmach w reakcje z takimi organicznymi substratami, jak białka i lipidy. Mogą uszkadzać DNA w naszych komórkach. Oksydacja tych biomolekuł może wyrządzać szkody i przyczyniać się do przyspieszenia starzenia i/łub chorób.
•  Analiza zdolności absorpcji wolnych rodników (ORAC) to rzetelna i wiarygodna metoda porównywania mocy antyoksydacyjnej pokarmu. Pozwala na ocenę skuteczności wymiatania rodnika peroksylowego – najczęściej wytwarzanego w naszym organizmie wolnego rodnika. Należy jednak pamiętać o tym, że tę analizę przeprowadza się in vitro, stąd jakiekolwiek twierdzenie, że dana substancja może zmniejszać tworzenie się tego rodzaju reaktywnych form tlenu wymaga
dowodu in vitro.
•  Powiada- się, że jednostki ORAC to „punkty młodości”.
•  Przy pomocy analizy ORAC amerykański Departament Rolnictwa przebadał prawie trzysta owoców, warzyw i orzechów, powszechnie występujących w kuchni amerykańskiej, oraz miąższ acai pod kątem ich pojemności antyoksydacyjnej.
•  Liofilizowane acai posiada najwyższy wskaźnik ORAC ze wszy kich zbadanych pokarmów, z wyjątkiem kilku przypraw. Szacuje się go w literaturze naukowej na 1027 mikromoli równoważnika Troloksu na gram (umoli TE/g).
•  Badania naukowe dotyczące pojemności antyoksydacyjnej aa w odniesieniu do rodnika peroksylowego plasują ten owoc na samym szczycie listy owoców i warzyw. W teście ORAC posiada on 102 700 jednostek na sto gramów. Dla porównania wyniki rośli uchodzących za liderów w tej dziedzinie – żurawiny i borówki amerykańskiej – to około 9 000 jednostek. Na podstawie samego testu ORAC nie można jednak stwierdzić, że jakiś pokarm jest lepszy od innego, tym bardziej że wszystkie owoce i warzywa wzbogacają ludzką dietę o substancje fitochemiczne posiadające właściwości antyoksydacyjne.
•  Hydrofilowa pojemność ORAC wynosi dla liofilizowanego acai 998 umoli TE/g i jest najwyższa spośród wszystkich pokarmów.
•  Lipofilowa pojemność ORAC wynosi dla liofilizowanego acai 19 moli TE/g i jest najwyższa spośród wszystkich owoców i warzyw.
•  Wynik analizy pojemności antyoksydacyjnej równoważnika Troloksu (TEAC) wynosi dla liofilizowanego acai 744 umole TE/g i jest najwyższy ze wszystkich dotychczas przebadanych pokarmów.
•  Wynik analizy mocy antyoksydacyjnej redukcji jonów żelaza (FRAP) wynosi dla liofilizowanego acai 249 umoli TE/g i jest najwyższy ze wszystkich dotychczas przebadanych pokarmów.
•  Analiza TBARS wykazała, że nie filtrowane ani nie oczyszczane liofilizowane lub zamrożone acai hamuje lipidową peroksydację tłuszczów u osób poddawanym randomizowanemu, podwójnie ślepemu badaniu krzyżowemu, z grupą kontrolną stosującą placebo.
•  Zdolność usuwania anionorodników nadtlenkowych wynosi dla acai 1614 jednostek SOD i jest najwyższa spośród wszystkich pokarmów. Rodnik nadtlenkowy uczestniczy w patogenezie wielu chorób. Wytwarza też bardzo toksyczny rodnik hydroksylowy, który przynosi najwięcej szkód w organizmie człowieka.
•  Dzięki analizom antyoksydacyjnym HORAC i NORAC wiemy, że aaf posiada wielką zdolność usuwania rodników hydroksylowych i peroksynitrytowych.
•  Spora ilość literatury naukowej podkreśla znaczenie stresu oksydacyjnego w rozwoju chorób związanych z procesami starzenia oraz rolę zawartych w diecie polifenoli w zapobieganiu tym zjawiskom.
•  Badania pokazują, że miąższ acai może zmniejszać stres oksydacyjny związany z naturalnie zachodzącymi procesami, takimi jak metabolizm tlenowy i stany zapalne organizmu.
•  Badania wykazały, że sok, którego podstawą jest nieoczyszczone lub nieprzefiltrowane acai, podwyższa poziom aktywności antyoksydacyjnej w surowicy krwi u zdrowych dorosłych osób, poddanych działaniu stresu oksydacyjnego w randomizowanych, podwójnie ślepych badaniach naprzemiennych, z grupą kontrolną stosującą placebo.
•  Badania wykazały, że sok, którego podstawą jest nieoczyszczone lub nieprzefiltrowane acai, podwyższa poziom związków antyoksydacyjnych w surowicy krwi u zdrowych dorosłych osób, poddanych działaniu stresu oksydacyjnego w randomizowanych, podwójnie śIepych badaniach
naprzemiennych, z grupą kontrolną stosującą placebo.
•  Badania wykazały, że u osób poddanych otwartej próbie klinicznej, spożywających codziennie przez dwa tygodnie sok, którego podstawą było nieoczyszczone lub nieprzefiltrowane acai, znacząco
zwiększyła się mobilność i zmniejszyły dolegliwości bólowe ze strony stawów kolanowych i kręgosłupa lędźwiowego.
•  Znajdujące się w acai związki antyoksydacyjne potrafią przenikać do komórek człowieka i stwarzać tam ochronę antyoksydacyjną.
•  Badania wykazały, że znajdujące się w acai związki antyoksydacyjne pobudzają aktywność antyoksydacyjną surowicy krwi in vivo.
•  Acai zawiera ponad trzy tysiące związków organicznych określanych mianem substancji fitochemicznych, takich jak flawonokly1 polifenole, antocyjany i proantocyjanidyny. Coraz więcej prac naukowych, wskazuje na korzyści zdrowotne towarzyszące spożywaniu tych substancji.
•  Odkryto, że antocyjany zawarte w acai mają pięciokrotnie większą moc od tej samej klasy antocyjanów znajdujących się w innych jagodach, słynących ze swych antyoksydacyjnych właściwości prozdrowotnych.
•  Dwa antocyjany dominujące w acai to cyjanidyno-3-glukozyd i glukozyd cyjanidyno-3 kumarynorutynozydu.
•  Kiedy komórki anormalne napotykają flawonoid, cyjanidyno-3 glukozyd (C-3-R), reagują uwolnieniem nadtlenków, które wybiórczo uśmiercają komórki rakowe. Kiedy zdrowe komórki napoty” kają C-3-4, nie uwalniają nadtlenków. Flawonoidem dominującym w acai jest C-3-R.
•  Kiedy w warunkach eksperymentalnych gryzonie poddano działaniu środka wywołującego raka przełyku, liofilizowany miąższ acai powstrzymał tworzenie się guzów, hamował ich rozrost i zmniejszał ilość, w porównaniu do grupy kontrolnej, w której nie podawano miąższu aQaf.
•  Badania prowadzone nad liofilizowanym acai dowiodły, że posiada ono potężne działanie przeciwzapalne in vitro.
•  Znajdujące się w acai białka działają hamująco na wydzielanie się ze ślinianek alfa-amylazy, będącej u ludzi markerem stresu.
•  Analiza sumy przeciwutleniaczy (TAO) wykazała, że acai jest zarówno szybkim, jak i powolnym przeciwutleniaczem.
•  Przeprowadzone badania wykazały, że ludzkie neutrofile (rodzaj białych krwinek krwi) potraktowane miąższem acai reagowały znacznie zmniejszoną produkcją wolnych rodników w odpowiedzi na ekspozycję na nadtlenek wodoru. Inhibicja wyrzutu wolnych rodników z neutrofili
utrzymywała się nawet przy stężeniu jednej części na bilion, co sugeruje, że działanie to zachodzi również w warunkach naturalnych
•  Acai zawiera sporą ilość tłuszczów roślinnych znanych jako fitosterole. Dominującymi w tym owocu fitosterolami są beta-sitosterol, kampesterol i stigmasterol. Dowiedziono, że te związki chemiczne
zmniejszają poziom lipidów.
•  Dzięki analizie inhibitorów cyklooksygenazy okazało się, że miąższ acai działa hamująco na cyklooksygenazę-2 (COX-2). Jednym ze sposobów na zmniejszenie ostrego lub przewlekłego stanu zapalnego jest właśnie zahamowanie aktywności COX-2.
•  Miąższ acai zawiera wszystkie zasadnicze witaminy, minerały i pierwiastki śladowe niezbędne dla ludzkiego zdrowia.
•  Miąższ acai zawiera wszystkie aminokwasy egzogenne oraz wiele aminokwasów endogennych istotnych dla syntezy białek w ludzkim ciele.
•  Acai to dobre źródło rozpuszczalnego i nierozpuszczalnego błonnika. Nierozpuszczalny błonnik zawiera polifenole antyoksydacyjne, dlatego nie powinno się go usuwać podczas filtrowania lub oczyszczania.
•  W stu gramach miąższu acai znajduje się zaledwie 1/10 grama cukru. Oznacza to bardzo niski poziom węglowodanów.
•  W miąższu acai znajduje się bardzo mało sodu, zaledwie 0.25%.
•  Dzięki dostrzeżeniu wartości ekonomicznej owocu acai dla Amazonii zmniejszono wycinkę drzew dla potrzeb pozyskiwania serca palmy.
•  W 2007 roku owoc acai stał się czołowym produktem żywnościowym eksportowanym ze wschodniej delty Amazonki. Ścinanie palm acai dla pozyskiwania z nich serc palmy znacząco się zmniejszyło od czasu, gdy w 2007 doceniono wartość jej owocu.
•  Dzięki odpowiednio zarządzanym plantacjami palm acai (acaizais) można zbierać owoce acai i serca palmy bez wyrządzania szkód środowisku.
•  Amazonia słynie z tego, że jest „płucami Ziemi”, dostarczając 20% tlenu, którym oddychamy.
•  Palma acai przyczynia się do absorpcji dwutlenku węgla z naszej atmosfery oraz wytwarzania tlenu.
•  Kiedy miąższ acai dodano do wysokotłuszczowej diety muchy posiadającej 59% genów wspólnych z człowiekiem, znacząco wydłużyło się jej życie. Odkryto też, że miąższ acai hamuje glukoneogenezę,
co ma znaczenie dla cukrzyków.
•  Badania laboratoryjne wykazały, że związki chemiczne zawarto w acai dezaktywują toksyczne białka i wywołują autofagocytozę co może wskazywać na to, że chronią przed cytotoksycznością (lub przynajmniej ją opóźniają), związaną z chorobami neurodegeneracyjnymi.
•  Naukowcom udało się rozpoznać związki chemiczne przyczynia. jące się do potężnych właściwości przeciwzapalnych miąższu aLIr Okazało się, że potrafią one hamować rozwój schorzeń miażdżycowych u zwierząt wytwarzających dziesięciokrotnie więcej cholesterolu od zwykłych zwierząt.
•  Badania wykazały, że zwierzęta karmione dietą wysokotłuszczową zawierającą miąższ acai posiadają niższy LDL-cholesterol i wyżsiy HDL-cholesterol od zwierząt w grupie kontrolnej.
•  Ogólnie rzecz biorąc, owoce posiadają dwa razy większą pojemność antyoksydacyjną od warzyw. Zatem słuszne są zalecenia, by jeść codziennie więcej owoców.
•  Związki chemiczne zawarte w miąższu acai mogą wpływać na komunikację komórkową in vivo.
•  Związki chemiczne zawarte w miąższu acai mogą wpływać na ekspresję genów. Może to tłumaczyć, czemu picie napojów zawierających acai poprawia zdrowie osób cierpiących na choroby autoimmunologiczne.
•  Na podstawie szeregu badań eksperymentalnych in vitro i in vivo stwierdzono, że sok owocowy zawierający acai nie posiada właściwości mutagennych, klastogennych ani cytotoksycznych,
wykazuj cechy antymutagenne i nawet przy dużym spożyciu doustnym nie powoduje oznak zatrucia.

Streszczenie do ściągnięcia w formacie PDF tutaj.